Urhrak i Indlandshafi

Esjan á sunnudaginn

2007-04-20T15:23:00.000-07:00

Jæhja. Þá er maður kominn til landsins kalda.
Það nístir inn að beini.

Ég er bæði búin að vera niðurdregin yfir þessari heimkomu og sátt. Og nú er ég held ég bara endanlega sátt. Jájájájá.

Lífið er fagurt og ljúft.

Hver vill koma í Esjugöngu með okkur á sunnudaginn???

Geri ekki ráð fyrir að blogga meir hér.

0° C í Reykjavík

2007-04-17T02:22:00.000-07:00

Samkvæmt mbl.is er hitastig í Reykjavík nú núll.

Samkvæmt Guðbjörgu Lilju snjóaði þar í gær.

Samkvæmt flugmiða mínum verð ég þar á morgun.

Unaður.

Vorsins blómi

2007-04-16T12:49:00.000-07:00

Paris Paris í vorsins blóma.... Bakkar Signu svigna undan háskólastúdentum og um loftin svífa hvítir frjókornshnoðrar. Allt er svo undur krúttlegt.

Erum í góðri gistingu hjá henni Ernu okkar blessaðri sem er mannfræðiskjáta í skiptinámi. Ekki verra að vera svo gott sem í miðri París.......

Er að snæða Gullafæði. Snilligáfa mannsefnis míns í eldhúsinu kemur í veg fyrir að mér muni nokkurn tíman fara fram í eldamennsku. En ég nýt þó alltént góðs af þó kjaptur minn brenni og þarmar þrútni.

Á meðan að á dvöl minni stóð í sumarsólinni í Indlandshafi greip mig aldregi löngun til fatakaupa eður kaupa yfir höfuð. Þótti mér skömm að slíkum fjára þrátt fyrir að verð hafi verið lág. Þegar ég steig á Evrópska grund eður öllu heldur á grund HMs fauk féð úr fórum mínum. En það er bara gaman.

Vér ætlum að skella okkur á Arabíska testofu og reykja svosum eina vatnspípu.

Lúxemborg

2007-04-13T02:35:00.000-07:00

Nú erum við í hinnu eilífu sveitasælu í Lúxemborg. Það er ljúft og kalt.... þó að í gær hafi verið yfir 20 stiga hiti.
Við enduðum á að nenna ekki að fara upp á Piton de Neiges. Leigðum í staðinn bíl með Ylfu og Eika og kíktum á eldgosið mikla. Við sáum eldtungur renna niður í sjó með miklum gufugangi. Þetta var í þriðja skipti sem eldfjallið gaus á meðan að á dvöl okkar stóð.
Síðustu dagarnir á Reunion voru undarlegir. Ég neyddist til að borða að minnsta kosti tvo ísa á dag til þess að fara ekki yfir um af pirringi/þunglyndi eða ég veit ekki hverju. En það er ákaflega ljúft að vera komin til Evrópu í kuldann.
Höldum aftur til Parísar á morgun. Ætlum að hanga þar í hámenningunni í nokkra daga áðren við sameinumst lúsablesalegu eðli okkar á Íslandi.
Sjámst.

Piton de Neiges # 2

2007-04-05T03:15:00.000-07:00

Ég er með freknur á efri vörinni. Ég vissi ekki að slíkt væri fræðilega mögulegt en þannig er það nú samt.

Síðast þegar ég vissi var ég líka rauðhærð eða ljóshærð en alls ekki dökkhærð.

Einungis að vara ykkur við svo að þið þekkið mig nú örugglega aftur dúllurnar mínar.

Já, þá er það enn og aftur Reunion með öllum sínum háskólasjarma. Raunar ætlum við að halda til fjalla á morgun og reyna enn á ný við snjótindinn ógurlega, þar sem við eyddum áramótunum í ofsaveðri. Í þetta skipti verðum við í fylgd Íslendinganna Ylfu og Eika. Maður verður nú víst að æfa sig eilítið í íslenskum samskiptum svona rétt fyrir heimför.

Alltént.

Blesh.

How do you like Rodrigues?

2007-04-01T23:02:00.000-07:00

Rodrigues Rodrigues.... Færeyjar suðursins líkt og Gulli vill kalla hana... Og það er satt. Hér vöppum við um í kjarri og eldfjallagrjóti, um stokka og steina í Guðs grænni náttúrunni. Einhvurskonar blanda af Skotlandi, Íslandi og Færeyjum hér á ferð, með stöku pálmatrjám og kóralrifum til þess að krydda stemmninguna.

Fyrstu tvær næturnar sváfum við undir beru lofti við iðandi Indlandshafið. Það var svo ljúft svo ljúft. Svo ljúft að ég gat engan vegin sofið næstu tvær nætur á eftir inni á hótelherbergjunum, því þar var of heitt... rúmið of mjúkt... ég ekki nógu vel varin gegn moskítóflugum. ARG.

Hér er ferðamannaiðnaðurinn á byrjunarstigi. Rodriguesbúar eru þess vegna margir ákaflega spenntir og/eða forvitnir fyrir furðulegum hvítingjum eins og okkur. Margir hverjir vilja spjalla og eru þá einkar áhugasamir um skoðun okkar á eyjunni þeirra og vilja að sjálfsögðu heyra að Rodrigues sé miklu fallegri og indælli en Máritíus (Rodrigues er undir stjórn Máritíus).

Í gær gekk kallaði á eftir okkur gamall maður. Hann var í miklu uppnámi og bað margsinnis Guð að blessa okkur. Hann talaði ekkert nema kreólsku, benti á skegg Gulla, tók í hendur okkar og endaði á að fella gleðitár. Mér skildist á endanum að hann teldi að Gulli væri Jesú Kristur. Það var merkileg upplifun.

Jæja. Ekkert varð um aprílgöbb í gær því að ég nennti ekki að vera frumleg.

Sjáumst eftir 16 daga.

Ledurblakan

2007-03-26T01:10:00.000-07:00

Eg upplifdi undursamleg kynni vid ledurbloku um helgina. Vid Gulli leigdum sem fyrr segir bil og runtudum ut um allt i gaer og i fyrradag. Vid forum medal annars i hinn indaelasta dyragard, thar sem matti hafa samskipti vid risaskjaldbokur og halda a krokodilsunga. Thad ljufasta af ollu voru tho ledurblokurnar. Aldrei hefdi mer dottid i hug ad thaer gaetu verid svona undursamlega mikil gerpi. Ein theirra var agaetlega ahugasom um okkur. Einna likust litlu hundspotti med vaengi og hekk hun a afturloppunum og naerdist a eplabitum. Skondnast var thegar hun sneri ser vid og hekk a framklonum tveimur og tonnunum til thess ad pissa. GNO hun var svo saet.

I gaer forum vid svo a fatamarkad sem a ser stad tvisvar i viku. Thar ma fa hin ymsustu gaedaklaedi a godum pris. Gulli fjarfesti i skyrtum og treflum a hagstaedum kjorum, thad eina sem eg festi kaup a var kebab nokkur, afar hagstaedur fyrir likamlegt og andlegt astand mitt a theirri stundu.

Her eru enska, franska og maritiuskreolska tolud sitt a hvad. Oft franska og enska i somu setningunni thannig ad madur veit eiginlega aldrei hvada tungumal madur a ad tala. Allt er akaflega indverskt einhvernvegin med kinverskum ahrifum.... Afar indaelt.

Thad er eitthvad svo undursamlega sumarfrislegt ad vera herna. Holdum afram til Rodrigue a morgun. Thad verdur enntha rolegra. Eyjan er i 600 km fjarlaegd hedan, 18 x 8 km ad staerd, 36.000 kreolaeyjaskeggjar. Ekkert ad gera nema ad hanga.

Flic en Flac

2007-03-23T02:17:00.000-07:00

Maritius er samkvaemt areidanlegum heimildum einn af tiu eftirsoknarverdustu afangastodum jardarinnar. Island er ekki a theim lista einhverra hluta vegna thannig ad vid tokum ekki mark a honum.

En alltent. Vid erum nu i strandarbaenum Flic en Flac a vesturstrond Maritiusar. Svo sem ekki merkilegt um ad litast her.... nema VA, hvitur sandur! Alveg hreint storkostlegt!! (Tharna var eg ad vera kaldhaedin.) En vid eigum nu reyndar eftir ad profa ad snorkla i sjonum her. Maske eru her aunhvurjar saetar skepnur ad sja nedansjavar.

Ver tokum naeturferjuna hingad i fyrradag. Thad var undarlega othaegileg stemmning um bord. Fullt folk innan um plebba og lelega thjonustu. Alveg hreint undursamlegt. En sem betur fer er eg akaflega umburdarlynd manneskja. Um kveldid voru haldnir magnadir tonleikar a undrahljodfaerid hljombord. Karl og kona sungu til skiptis ymsa goda songva a bord vid Guantanamera af mikilli innlifun. Thad skondnasta var tho naungi nokkur olvadur mjog sem lek a munnhorpu af miklum mod.

Vid aetlum okkur ad leigja bifreid um helgina og skoda okkur um eyjuna. A thridjudaginn fljugum vid svo yfir til Rodriguez thar sem vid aetlum ad eiga romantiska viku i paradis a hjara alheimsins.

Thar til sidar gott folk.

Sunnudagur

2007-03-19T01:55:00.000-07:00

Á hvurjum sunnudegi eiga sér stað útitónleikar við ströndina í St-Leu, sem er einn af hinum fjölmörgu bæjum við vesturströndina. Þar leika hin ýmsu bönd hina hefðbundnu Maloya tónlist við dans og drykkju viðstaddra.

Jean-Marie er reuniónskur rastaman. Ekki það að hann sé rastatrúar svo ég viti til. Hann er bara rastaman í útliti. Þrjátíu og átta vetra gamall hefur hann fés og fas manns á þrítugsaldri, þýðan róm og heillandi bros. Hann veður þar af leiðandi í ungu kvenfólki, en vill engum illt og er í mikilli sálarkreppu um árin sem líða og hina sönnu ást sem aldrei kemur. Hann er algjör gerpalingur.

Alltént. Jean-Marie hefur löngum boðið okkur Gulla á þessa St-Leu tónleika. Ófáum sunnudögum höfum vér eytt í fleti veltandi því fyrir oss hvort halda skuli til St-Leu, vitandi það að nóttinni myndum vér þurfa að eyða undir beru lofti og koma rotin heim. Ástand okkar hefur undantekningarlaust verið á þann veginn að við höfum á endanum "misst af rútunni".

Á síðastliðinn þriðjudag lofaði Guðlaugur Jean-Marie því hátíðlega að við myndum sannarlega drattast með honum til St-Leu næstkomandi sunnudag. "Hrmpf" hugsaði ég í gær. "Hrmpf, ég nenni því ekki". En ekki skal svíkja góða menn, þannig að við enduðum loks í rútunni og á þessum víðsfrægu tónleikum.

Þeir voru indælir tónleikarnir. Mikil fjölskyldustemmning. Lítil gerpaleg börn dönsuðu og hoppuðu við sviðið, indælt fólk dansaði sér til yndisauka. Hundar leituðu sér að kétbitum til að japla á. Já, það var ljúft.

Við ákváðum svo að húkka far heim. Einhvurra hluta vegna gjörðum við það í "hollum" (orð sem ég fyrirlít). Með þremur mismunandi bílum komumst við Gulli loks til Port, næstu borgar við St Denis okkar. Sérstaklega var síðasti bíllinn athyglisverður, en hann óku systur sem voru að koma frá dánarbeði föður síns og á leiðinni að tilkynna fjölskyldunni um lát hans.

Alltént. Er til Port var komið var klukkan farin að nálgast 23, og enginn hafði áhuga á að taka upp í bílinn sinn eitthvað skuggalegt fólk. Það endaði með því að við bjuggum um okkur í háu grasi í skjóli einhvurra vesælla hríslna við þjóðveginn og reyndum að sofa til morguns.

Við vorum étin lifandi af moskítóflugum en sváfum alltént betur en á horfðist og tókum fyrstu rútu heim kl 5 um morguninn.

Þannig var nú sagan sú.

Októberfest

2007-03-16T05:49:00.000-07:00

Halló.

Í gær hélt máritíski vinur okkar Christoph októberfest í tilefni nýrrar stöðu sinnar sem flugfreyja hjá flugfélagi Qatar. Hann fer fyrst til Máritíus að kveðja mömmu sína og pabba... hvílík einskær heppni fyrir okkur! Við munum troða okkur í máritískt fjölskylduboð í næstu viku, hvort sem þeim líkar betur eða verr.

Fólk spyr oss um heimkomu. Hún mun eiga sér stað hinn 18. dag aprílmánaðar. Þá munið þið bera augum sólbrún fés okkar og stælta kroppa.

Veit ei hvort það er við hæfi að tjá sig um það á bloggi að ég mun hljóta nafnbótina "gömul frænka" í október. Steinunn blessuninn smitaðist af óléttufaraldrinum hjá vinkonum sínum. Það er svo krúttlegt!

Rommflaskan góða hans Gulla reyndist ekki vera svo góð eftir allt saman. Hún bar keim af rotnum ananas, rommgerðarmanninum til einskærrar óhamingju. Hann átti þó alltént til aðra minni flösku blandaða vanillu, kanel, anís og fleira góðgæti. Hún er hreint ekki svo slæm.

Vildi óska að ég hefði eitthvað krassandi og sjúklega fyndið að tjá mig um. En nei. Sú er ekki raunin.

Drottins dýrðar dagur

2007-03-14T06:20:00.000-07:00

Í dag erum við Gulli búin að vera ódla dugleg. Við erum búin að sofa, vakna, liggja, hlusta á tónlist, sofa meira, vakna aftur, liggja lengur... Ég er líka búin að vera ódla dugleg að borða ís og gos og sætabrauð og appelsínur í morgunmat kl fjögur seinni partinn í dag. Það er gott að vera orðin stór og geta gert það sem mann langar til og borða það sem mann langar til. Ég fékk mér að sjálfsögðu ísinn í forrétt. Það var yndislegt. Ég spjallaði við hið indælasta fólk í leiðinni og þeim fannst ég barasta nokkuð indæl líka. Er það ekki fögur tilhugsun?

Ah, nú segi ég ekki æ æ æ æ æ, nú segi ég bara aaaaaaaaahhhh... - Hafið ekki áhyggjur gott fólk, verið hamingjusöm!

Og hún tilvonandi tengdamóðir mín átti stórafmæli í gær og við náðum ekki einu sinni að hringja í blessaða konuna! Skömm að þessu! Heil þér sextugri Fríður Hlín! HÚRRA HÚRRA HÚRRA HÚRRA!!!!!

Heeeeeeeellú!!

2007-03-13T07:39:00.000-07:00

Jæhja, þá erum vér búin að bera Trou de Fer augum, skýlaust! (Munið máske eftir myndunum af skýjunum frá því að við reyndum þetta síðast í vetur...)

Erum búin að njóta KULDANS í fjöllunum.... UNAÐUR. Ég ELSKA SKÝ OG ÞOKU. Það er besta veður sem hægt er að hugsa sér. Að sofa í tjaldi án þess að halda að maður sé í gufubaði. Að finna skella á sér kaldan gust. ÍSLAND ÉG ER AÐ KOMA!

Nei, bara rólegt gott fólk! Ég er ekki jafn hugsjúk og ég virðist vera. Nú er þetta allt að verða búið þannig að ég nýt síðustu viknanna til hins ýtrasta. Þetta er allt fallegt og gott.

Ætlum að skella okkur í kebab, billjarð og CYCLONE CAFE (skemmtistaðinn okkar) núna á eftir. Drekka dodo og rhum arrangé.... Það er Reunion í hnotskurn. Bara nokkuð indælt.

Þið eruð lemúragerpi.

Komin!

2007-03-09T22:07:00.000-08:00

Við erum komin til Reunion heilu á höldnu. Það er skondin tilfinning og afar undarleg. Hún Ylfa litla Íslendingurinn sem dvelur hér þessa önn er stödd á Máritíus sem stendur og hefur lánað okkur herbergið sitt á stúdentagörðunum til afnota. Það er ljúft.

Allt er hér afar öðruvísi og vestrænna. Glansandi strætisvagnar og kvenkyns strætóbílstjórar. Hér getur maður fengið sér það sem mann lystir að borða án þess að bryðja sandkorn með því.

Madagaskar er Madagaskar, Reunion er Reunion. Þannig er nú bara það.

Stefnum á að fara í göngu með Nilu og Marvin á morgun og á hinn. Heyrumst eftir það!

Blesh!

æ æ æ æ æ æ æ æ æ æ æ æ æ æ æ æ æ æ æ æ æ æ æ

2007-03-07T01:54:00.000-08:00

Við erum sveitt í Tamatave.

Á morgun verðum við í loftræstri lúxusferju. Það verður magnað. Fyrsta flokks þjónusta, forréttir og eftirréttir, mjúk rúm, heitar sturtur.... Æ, hvursu indælt. Við munum njóta þess til fullnustu að vera smáborgarar.

Þetta er undarlegt, en samt ekki eins undarlegt og maður hefði haldið. Kannski er ég vaxin upp úr því að finnast undarlegt að tíminn skuli líða. Hvur veit. Ég er jú orðin svo fullorðin.... Átti alltaf eftir að tjá mig um það að hér á Madagaskar byrjaði ég að geta drukkið kaffi! Hvar mun þetta enda?

æ æ æ æ æ æ æ æ æ æ æ æ æ æ æ æ æ æ æ æ æ æ æ æ æ æ æ æ æ æ æ æ æ æ æ æ æ æ æ æ æ æ

Svona er lifid

2007-03-03T02:29:00.000-08:00

Salama!

Dagarnir i Tana hafa snuist um ad eyda peningum i ad gera ekki neitt. Hvad getur madur svo sem annad gert i svona frii? Thetta er merkilegt. I raun vaeri haegt ad gera svo margt af viti fyrir peningana en thad virdist svo yfirthyrmandi ad madur fer bara og kaupir ser tvo isa a dag, fimm bjora, spilar billjard, bordar godan mat og ja.... Gerir ekki neitt af viti. En eg meina, madur er nu einu sinni i frii.

Thad er annars athyglisvert hvad samskiptin sem madur hefur vid innfaedda einkennast af miklu samviskubiti og "eg hefdi att ad...."-tilfinningu. "Andskotinn, hann svindladi a mer! Ae ae, eg hefdi nu att ad gefa henni meira..." "AE, eg hefdi nu att ad kaupa af henni, mig hefdi ekkert munad um thad...." Alltaf hreint er thetta svona.

I hvert skipti sem einhver Malgassari tekur okkur tali og er kammo vid okkur, fer madur osjalfratt i thvilika vorn og er afar kuldalegur i samskiptum. Thetta er einungis af thvi ad vid hofum laert af reynslunni ad folk er ekki kammo okeypis. Thad ser okkur ekki sem manneskjur heldur sem skjotfenginn groda. Thannig er thad bara, skiljanlega, eg myndi haga mer eins i theirra stodu.

Thetta er ekki indaelt, serstaklega thar sem eg hafdi stadid i theirri tru ad eg vaeri typan i ad kynnast nyrri menningu i gegn um folkid a stadnum. En alltaf laerir madur eitthvad nytt um sjalfan sig, tho eg geti ekki sagt ad eg hafi laert mikid um menningu Madagaskar a thessum tveimur manudum.

En ja, thad thydir ekki ad grata Bjorn bonda! Holdum til mots vid gomlu godu Tamatave a morgun. Baturinn aetti ad ollum likindum ad leggja ur hofn a midvikudaginn. Hitabeltisstormurinn virdist vera horfinn a braut.

Laet vita af mer adur en vid yfirgefum landid.

Ankarafantsika

2007-02-27T03:32:00.000-08:00

Ankarafantsika er litill kruttlegur thjodgardur med litlum kruttlegum naeturlemurum. Their heita microsebusar og eru minnstu lemurar i heimi. Vid forum i naeturskodunarferd og saum skondin naeturdyr. En microsebusarnir eru vissulega thau aldullulegustu dyr sem eg hef sed a aevi minni. Likt og litlir musarrindlar hengu their i trjanum og voru ad ollu leyti gerpalegir. GNO.

Thetta voru hinir ljufustu tveir dagar i fadmi natturu og lemura... Svafum i gudfubadstjaldi sem var ekkert allt of indaelt, en annars var thetta fugglkomid.

Sidustu nott eyddum vid i taxi broussinum (thad nefnast minibussarnir sem eru ferdamati her) a leidinni til Tana. Vid vorum buin ad bida eftir honum vid veginn i thrja tima i gaerkveldi og ekki let hann sja sig. Skyndilega kom ovedur mikid og tre hrundu yfir vegi med miklum latum. Vid skundudumst i skjol og orvaentum eilitid, en taxi broussinn let sja sig a endanum og vid keyrdum sudur i mestu thrumum og eldingum sem vid hofum ordid vitni ad til thessa.

Annars er vist "cyclone" buinn ad rida yfir Reunion. Niu slasadir samkvaemt sidustu frettum. Eflaust astaedan fyrir brjalaeda vedrinu i nott. Tha er bara spurningin hvort vid komumst yfir med batnum a rettum tima, eda verdum her vedurteppt.

Til hamingju med afmaelid Jon Pol!!!

2007-02-23T23:13:00.000-08:00

Jaeja!

Aetladi bara ad lata vita ad vid erum i lagi. Thad er ekki buid ad radast a okkur eda handtaka sidan sidast.

Vid erum a leidinni i thjodgard nokkurn, 150 km her fyrir sunnan. AEtlum ad fara ad leika vid lemurana. Their eru miklu indaelli en folk. Reiknum med ad koma til Tana um manadarmotin. Latum vita betur af oss tha.

TIL HAMINGJU MED AFMAELID JON POL!!!!!

Bömmer

2007-02-23T05:40:00.000-08:00

Veit ei hvað sagt skal annað en það að ég vil flýja burt frá þessari borg.

Við lentum í útistöðum við perra og gelgjur í gær. Okkur blöskraði fávitaskapurinn í perrunum á veitingastaðnum þar sem við borðuðum í gærkveldi og fórum ekki leynt með fyrirlitningu okkar. Það endaði með að einn þeirra settist hjá okkur og ræddi málin. Við sögðumst vera íslenskir blaðamenn að skoða kynlífsferðamannaiðnað á Madagaskar. Fengum að taka myndir af honum og allt.

Kallinum fannst hann æðislegur. Hann var sko búinn að búa í Majunga síðan '96 og var búin að gera svo margt fyrir þessa borg. Hann var bara æðislegur og hugsaði svo vel um allt fólkið og ég veit ekki hvað og hvað. Hann sagði við Gulla að hann væri of ungur til að skilja þetta og að ég ætti bara eftir að sjá til: eftir 20 ár myndi hann vera í sömu sporum.

Allavega. Ég nenni ekki að vera orðlöng um þetta. Ég endaði allavega á því að spjalla við nokkrar af stelpunum og var það afar lærdómsríkt. Sérstaklega í ljósi þess að allavega tvær af þeim fannst mér vera mun sjálfsöruggari en ég og mjög klárar með útpælda sýn á lífið. Ekki neinar undirlægjur þar á ferð.

Reyndar talaði ég við aðrar sem voru þeim mun skemmdari. Ein var öll út í marblettum. Við Gulla sagði hún að hún hefði labbað á hurð og við mig að hún væri með sjúkdóm... Veit ekki.

Æh æh æh. Við enduðum alltént með liðinu á bar og spiluðum billjarð við perrakallana og stelpurnar. Allt fór svo sem vel fram þar til einum kallinum tókst svoleiðis að gera mig bandbrjálaða sem er svo dæmigert fyrir mig, og lenti ég í slagsmálum við konuna hans (unga stúlku) sem réðst á mig. Var ég einkar tryllt.

Ég hef áhyggjur af þessari ofbeldishneigð minni. Hún á eftir að koma mér í koll ef ég næ ekki tökum á sjálfri mér... Ekki það að hún hafi ekki gert það í gær - sést best á því að ég er með stærðarinnar kúlu á kollinum núna.

Mér tókst að róa mig niður og settist með tveimur stúlkum sem ég tók tali. Það sem mér fannst indælast í gær var sú staðreynd að mér tókst að fá fjórar stúlknanna til þess að samsinna því að þessir kallar væru sjúklega óaðlaðandi og væru að vanvirða þær með því að notfæra sér fátækt þeirra. Mér fannst ég virkilega vera að ná til þeirra. Þegar leið á kvöldið gerði ég mér grein fyrir hinum illa sannleika. Það eina sem þessar stelpur höfðu áhuga á var að fá mig til að kaupa handa þeim drykki og sígarettur og svo átti ég að borga fyrir þær leigubílinn líka... Þær höfðu samsinnt öllu sem ég sagði til þess eins að græða á mér.

Ég hafði virkilegan viðbjóð á sjálfri mér og öllu þessu liði þegar ég kom heim í nótt og þegar ég vaknaði í morgun. Hver held ég eiginlega að ég sé að koma hingað og telja mig gáfaðri en alla aðra og vera svo undurgóð manneskja að ferðast um og njóta fegurðar landsins? Ég er ekkert nema viðbjóðsleg vestræn dekurrófa sem hefur allt til alls og ætlast til þess að "framandi lönd" veiti mér einhverskonar ævintýralega frelsistilfinningu. Þegar eina raunverulega (?) frelsið er í peningahafinu á Íslandi. Ég var virkilega að reyna að haga mér eins og einhver sálfræðingur við þessar stelpur/konur. Talaði við 38 ára gamla konu eins og hún væri 17 ára..... Er það ekki að setja sig á háan hest?

Markmið mitt í lífinu er að uppná yfirvegun Gulla. Hann á hrós skilið fyrir sitt óumræðilega jafnvægi og létta lunderni. Blessaður pilturinn.

Grunnþarfir mannsins eru mikilvægastar

2007-02-21T07:08:00.000-08:00

Halló.

Við erum nú fyrir norðan í hafnarborg að nafni Majunga eða Mahajanga.

Frá Tulear héldum við til Ambositra sem var hinn indælasti bær. Fólk var allavega alveg ótrúlega lítið að bögga mann, aldrei þessu vant. Reyndar gistum við eina nótt í gamla hótelherberginu okkar í Fianarantsoa á leiðinni. Deginum eftir eyddum við í heild sinni á rútustöðinni í að bíða eftir að minibussinn okkar fylltist. Það var áhugavert.

Í Ambositra gistum við í fjórar nætur á furðulegu hóteli. Einn daginn gerðumst við aktíf og leigðum hjól. Við hjóluðum um sveitina og hún var svo undur undur fögur. Dýrðlegt var þar um að lítast. Það var líka gott að komast í smákulda í hálendinu.

Svo var það Tana (eða Tananarive eða Antananarivo), höfuðborgin. Borg hinna 12 hæða. Ég fílaði hana. Við vorum á magnífæuðu hóteli uppi á einni hæðanna. Við höfðum magnað útsýni. Erum búin að bóka sama hótel aftur á leiðinni til baka. Reyndar er allt meira en helmingi dýrara í Tana en annars staðar. Hræðilegt að borga yfir 1500 íslenskar krónur fyrir eina nótt á hóteli.

Leiðin til Majunga tók heilan dag. Ódla flott á leiðinni og ótrúlegt sólarlag...
Okkur leist nú ekkert á þessa borg þegar við komum hingað. Virtist ákaflega dauð og óspennandi. Hmmm... hún er nú aðeins að vaxa okkur í augum núna held ég. Við lentum allavega á djammi í gær með öllum hvítingjaköllunum og ungu stelpunum. Alltaf jafngaman.

Annars er það augljóst að við Guðlaugur stöndum okkur æfinlega best í tveimur hlutum. Að gera ekki neitt og að eyða stórfé í að éta. Við eyðum morgnunum yfirleitt á hótelherberginu og förum svo tvisvar á dag út að borða á ekkert alltof ódýra staði Borgum yfirleitt um 1000 ísl kr fyrir máltíðina í heild sinni, sem er gífurlegur peningur... 20.000 ariary.

Alltént, gífurlega áhugavert blogg á sér hér stað greinilega. Við höldum áfram að sofa og éta, vonandi njótið þið ykkar í hversdagsleikanum ... og í Ástralíu Helgmunda mín ljúf og kær.

Gerpi

2007-02-12T06:59:00.000-08:00

Jaehja mannskepnur godar.

Skyndilega gjordum ver oss grein fyrir raunveruleikanum. Raunveruleikinn er sa ad eftir rett rumar 3 vikur verdum vid um thad bil ad stiga um bord i ferjuna aftur til Reunion. Thetta gerir thad ad verkum ad ver verdum ad velja og hafna um hvad vid viljum gera a thessum 3 vikum.

Erum buin ad hanga allt of lengi i Tulear og thar i kring. Holdum aftur inn i land i fyrramalid. Thar sem ad nu er regntimabil stendur litid annad til boda. Allir vegir fyrir sunnan ofaerir. AEtlum ad skella okkur til thorps sem heitir Ambositra og a ad vera mjog rolegt og fallegt. Svo aetlum vid ad takast a vid hina miklu hofudborg Antanarivo eda Tana. Thad verdur vonandi ahugavert.

Eg gaeti eflaust fraett ykkur um eitthvad gifurlega spennandi sem er ad gerast i lifum okkar.... Hmmm.... edur ei.

Vid erum annars vid hestaheilsu og lifid leikur vid okkur. Hlokkum til ad koma aftur til Reunion thar sem 4,5 litra rommflaskan sem eg gaf Gulla i jolagjof bidur eftir okkur stutfull af sitronum og ananas. Thad verdur magnifaed.

Eg sakna ykkar gerpin min.

Lúxus nútímatækni og fjölbreytts matarræðis

2007-02-09T07:04:00.000-08:00

Vér erum komin til baka í lúxusinn í Tulear. Hér er rafmagn allan daginn (ekki bara í 4 tíma á kveldin), hér er sturta í hótelherberginu okkar (að vísu köld, en lúxus miðað við að sækja hálfsaltað vatn í brunn og þvo sér með bolla upp úr fötu), og hér er hægt að BORÐA..... pizzur, ís, kínverskt..... (ekki bara fisk og bollasúpu), og hér er hið undursamlega internet sem tengir mann við umheiminn og leyfir manni að gleyma því um stund að maður sé staddur á hjara veraldar þar sem er ekki hægt að borða bæjarins bestu, álfheimaís og allt hið ljúffenga sem hið undursamlega Ísland hefur upp á að bjóða....

Vér erum sumsé búin að flatmaga í fiskiþorpum hér fyrir sunnan. Það hefur verið einkar notalegt og höfum við helst einbeitt okkur að því að vera kynþokkafull og aðgerðarlaus á ströndinni.

Við byrjuðum á áhugaverðri rútuferð til þorpsins Saint Augustin. Gulli komst ekki fyrir í rútunni þannig að hann var settur upp á þak, og þá vildu að sjálfsögðu við hinir útlendingarnir með okkar sérþarfir líka fara upp á þak.... Og það var magnífæd. Ríghaldandi sér á illa förnum malarvegi með þverhnípi á köflum sér við hlið. Nokkuð spennandi.

Saint Augustin er tsjillað pleis. Gistum á afar fjölskylduvænu "hóteli" þar sem dýr og börn lifðu og léku sér hvort innan um annað. Héngum þar í fjórar nætur. Skruppum einn daginn með litlum seglbát til enn minna fiskiþorps að nafni Sarondrano. Það er byggt á sandi innan um sandöldur... svo undurfagurt. Þar létum við eins og vesturlandabúar í baðfötunum okkar með snorkelgræjurnar. Mér fannst ég asnaleg, en hvað átti ég svo sem annað að gera af mér?

Frá Saint Augustin héldum við enn á ný með litlum seglbát til hins eilítið túristavænna Anakao. Þar hýstumst við í litlum rauðum bungalow alveg niður við sjó. Það var ljúft. Við komumst að því að við erum einkar hræðileg í augum barna á aldrinum eins til tveggja ára. Ekki það að börn hafi ekki farið að gráta áður við að sjá okkur, en þarna héldu sum þeirra að við ætluðum að ræna þeim og éta þau og öskruðu og grétu eftir því.

Í dag eyddum við deginum að mestu á seglbát á milli Anakao og Tulear. Ljúft. Ég er rauð og freknótt. Gulli er sykursætur eins og kanelsnúður.

Við höfum nú skilið við ferðafélagana okkar þýsku þau Marvin og Nilu þar sem líða tók undir lok dvalar þeirra. Þau voru indæl að ferðast með. Marvin er lítið gerpi og Nila er klár kvenskörungur. Við sameinumst þeim á ný á Reunion eftir mánuð.

Sæl að sinni.

Ketill

Vald hins reista lims.

2007-02-01T06:51:00.000-08:00

Tharf ad baeta orlitlu vid i sambandi vid vidfangsefni sidustu faerslu:

Vid Gulli gistum her a hinu agaetasta hoteli. Vid deilum staerdarinnar svolum med herberginu vid hlidina a okkur. I gaerkveldi aetladi eg mer ad njota naedis a svolum thessum i kveldsolinni. Er eg opnadi dyrnar bra ekki betur vid en svo ad thar satu i fadmlogum sjuskud hvit kona um fimmtugt og ungur myndarlegur svartur madur. Bra mer eilitid i brun vid thessa sjon. Eg fylltist ekki vidbjodi. Thvert a moti spurdi eg kurteislega hvort eg vaeri nokkud ad trufla og tviste svo um stund veltandi thvi fyrir mer hvort eg aetti ad lata thau oafskipt og halda til i kytru minni. Eg komst ad theirri nidurstodu ad hefdi thetta verid hid daemigerda "gamall hvitur kall - ung svort stelpa" hefdi eg hlammad mer tharna nidur bara til ad trufla sem mest. Thannig ad eg hlammadi mer nidur.

Gulli sa fyrir ekki alls kostar longu heimildarmynd i sjonvarpinu a La Reunion. Umfjollunarefni hennar var kynlifsferdamannaidnadur i Gambiu (vestanverdri Afriku). Til Gambiu halda a hverju ari fjoldinn allur af midaldra evropskum konum. Thar na thaer ser i ungan og skorinn "rastaboy" til ad hanga med a strondinni og lata stjana vid sig. Ad sogn Gulla voru thetta gegn um gangandi hollenskar, saenskar, thyskar konur a sextugs- og jafnvel sjotugsaldri, vel i holdum og reffilegar. Ungu mennina dreymir, likt og stulkurnar her, um fjarhagslegt oryggi og jafnvel rikisborgararett i evropsku landi. Sem gengur eflaust sjaldan eftir.

Thad merkilega eru manns eigin vidbrogd vid thessu. Manni thykir thetta nu soldid skondid.... er thad ekki...? Gomlu kellurnar bara ad lifa lifinu a gamals aldri... Flott hja theim ... eda hvad? Sorglegt ad sjalfsogdu. Hver er munurinn a kellingunum og kollunum?

Snyst thetta bara um vald hins reista lims sem vid aumar kvensur munum aldrei odlast og munum thvi aldrei getad ograd sakleysinu a sama hatt og karlmenn?

Mér er illt í mallakút......

2007-01-31T06:32:00.000-08:00

Æ æ æ hvað ég á bágt..... Mér hlaut að hefnast fyrir ad vorkenna Gulla ekki nóg þegar hann var veikur um daginn. Ég er búin að vera með magapínu í dag og það er ekki skéntlegt. Gulli er búin að vorkenna mér ódla en ég tel það vera samsæri, einungis til þess að núa mér því um nasir hvað ég sé illgjörn.

Hvað er annars efst á baugi...? Ég get með sanni sagt að það sé illur heimur og viðbjóðslegir evrópskir karlmenn. Þeir eru hér í hrönnum að láta eins og stórlaxar með ungar píur í kringum sig, og mig langar til að æla og kúka á þá alla í veikindum mínum.

Við fórum á skemmtistað í fyrradag. Vorum búin að fá okkur eilítið í glas og ákváðum að kíkja á klúbbalífið á Madagaskar. Þar inni voru um 90% gesta ungar píur í kynþokkafullum klæðnaði. Dansgólfið var sérstaklega áhugavert því þar var framan af ekki að sjá einn einasta karlmann, bara um 60-70 stykki fagurra fljóða. Af hinum 10% gestanna voru líklega 75% hvítir kallar, flestir komnir yfir fimmtugt, og svo einhverjir ungir Madagaskískir menn. Það vakti einnig athygli okkar að á meðan Gulli og Marvin skruppu á barinn reyndu hvorki meira né minna en þrír þessarra innfæddu drengja við okkur Nilu, en nákvæmlega ekki ein einasta af öllum stúlkunum, sem voru líklega langflestar í leit að ríkum evrópskum karlmanni, nálgaðist kærastana okkar.
Segir líklega mikið um hver hefur valdið til að taka fyrsta skrefið... eða kannski hvað Marvin og Gulli séu fátæklegir...

Þetta vekur sannarlega viðbjóð, en sennilega eru báðir aðilar að græða á þessu. Gulli ræddi við fólk um þetta á kaffihúsi í dag og kom þá í ljós að þetta vandamál hefði stórlega versnað á síðastliðnum þremur árum. Oj barasta.... það ógeðslegasta eru svo hinir fáu ungu menn sem stunda þetta líka. Myndarlegir töffarar um þrítugt með klámvæddan heila. Einn þeirra reyndi að yrða á mig í dag þar sem ég sat veikluleg með kókflöskuna mína. Ég gaf honum banvænt augnaráð og ranghvolfdi augum mínum framan í þennan fábjána.

Verður maður ekki að tjá sig um eitthvað sætt líka? Eðlurnar sem eru hér upp um alla veggi eru svo óhemju dúllulegar. Allskonar á litinn og ódla ódla gerpalegar. Við sáum eina háma í sig risastórt skorkvikindi um daginn, það var ekkert alltof falleg sjón.

Svo erum við líka búin að drepa einn sporðdreka sem var á vappi í kring um tærnar á mér. Einhver sporðdrekategund á að geta drepið manneskju á 10 mínútum. Við vildum ekki taka sénsinn þannig að Gulli stappaði á honum. Það var ótrúlega sorglegt. Eins skemmtilegt og það getur verið að ná að drepa moskítóflugurnar sem eru hér í tonnatali stútfullar af malaríu er það líkt og syndsamlegt að drepa svona fallegt dýr eins og sporðdrekinn er. Fullkomið sköpunarverk.

Verið sæl að sinni.

2007-01-29T05:44:00.000-08:00

Tulear: hiti og sviti...

Leiðin hingað: víðáttur og fjöll og tré og magnaður himinn sem hefur gert Gulla að óðum ljósmyndara. Hann er meira að segja búinn að kaupa sér ljósmyndaravesti sem hann gengur í öllum stundum. Það er jú ekkert indælla en að svitna vel.

Eftir Fianarantsoa héldum við til Ambalavao, lítils þrops í klukkutíma fjarlægð. Þar fórum við á nautgripamarkað og ég skemmti mér við að urra og gelta á lítil börn. Ég er nebbla búin að komast að því að eina leiðin til að komast af í landi þar sem maður er sífellt ofsóttur af börnum og leiðsögumönnum er að láta eins og hálfviti... Ekki það að ég kunni mér ekki hóf, en vissulega er það ákaflega skemmtilegt og þannig kemst maður í gott skap í stað þess að vera pirraður það sem eftir er dagsins.

Við kíktum í nokkurskonar þjóðgarð í Anja, skammt frá Ambalavao. Þar fengum við loksins að sjá lemúra. Þeir voru svo undursætir með svart og hvítröndótt skott, hoppandi um í trjánum og sumir með ungana sína á bakinu.... GNO! Við sáum líka ýmiskonar eðlur og kamelljón, klifruðum upp um stokka og steina og sáum magnað náttúru.

Næsta stopp var í þjóðgarðinum í Isalo. Einum mest heimsótta þjóðgarði Madagaskar og þar með á uppsprengdu verði fyrir "vazaha", en það erum víst við ríku hvítingjarnir. Við þurftum að borga 25 falt verð miðað við innfædda inn í þennan garð. Þar sáum við tvær lemúrategundir í viðbót. Eina brúna og eina hvíta. Þeir eru ofurindælir þessir apakettir. Við gengum líka að líilli "náttúrulegri sundlaug" í miðjum trópíkölskum gróðri. Þar var ljúft að kæla sig. Leiðin þangað var undurfögur, fögur fjöll - fagur himinn.... Við sáum snák og ýmsar marglitar lirfur og svona skordýr sem líta út eins og greinar. Magnífæd.

Alltént, nú erum við hér á vesturströndinni... Höngum hér í einhvurja daga og förum svo niðrá strönd.

Blóka eflaust meir á morgun eða hinn.

Eilitil ferdafrasogn

2007-01-22T02:47:00.000-08:00

Fianarantsoa lidur bratt undir lok. Holdum afram sudur a boginn a morgun eda hinn.

Her hofum vid hafist litid ad. Sofid mikid og hangid, gengid um borgina og verid ofsott af skolabornum sem vilja selja okkur postkort, en thad er ekki haegt ad kaupa eitt thvi tha neydist madur til ad kaupa af ollum hinum tolf thannig ad eg er farin ad haga mer eins og rik tik og segja nei vid alla.

Her eru einu Evropubuarnir midaldra karlmenn sem lifa her ljufu lifi med ollum litlu vidholdunum sinum. Vid Gulli forum ut ad borda i gaer og thad var krokkt af theim thar. Einkar skondid atvik kom upp thegar ungt par med bakpoka gekk inn a stadinn uppgefid eftir langa ferd. Unga konan var pirrud yfir ad geta hvergi fengid upplysingar um hvar vaeri ad finna laust herbergi. Einn af midaldra kollunum sagdi henni ad hun yrdi bara ad gjora svo vel ad venjast lifinu a Madagaskar, hlutirnir gengju odruvisi fyrir sig en heima hja henni. Thad var vissulega rett hja honum, en thar sem stulkan var pirrud akvad hun barasta ad hella ser yfir kallana og sagdi theim ollum ad skammast sin fyrir ad vera ad hanga tharna og gefa slaema mynd af Vesturlandabuum. Thetta var indaelt. Pirringur getur verid indaelisfyrirbaeri.

Annars virdast allir vera bunir ad taka ut sinn skammt af pirringi. Hjukkett madur, eg helt ad eg vaeri eitthvad oedlileg ad vera alltaf svona pirrud. En Gulli er buinn ad tala yfir hausamotunum a hjolavagna gaurum sem aetludu ad lata okkur borga alltof mikid, og Marvin og Nila eru ad fara yfir um af allri athyglinni sem vid faum. AE, en ljuft ad pirrast svoldid saman! Tho ad her se allt fagurt og spennandi er ekki audvelt ad vera med kroniskt samviskubit yfir ad eiga moguleika a ad ferdast yfir jordina til thess ad hanga herna i tveggja manada frii a medan folk a her margt ekki bot fyrir rassinn a ser (i bokstaflegri merkingu), og ser okkur ekki sem manneskjur heldur sem sedlabunt.... ARRRRRGH

Fyrir ykkur sem vilja fylgja ferd okkar eftir a korti tha hofum vid nu ferdast i thessari rod:
Tamatave (Toamasina) - Mahanoro - Nosy Varika - Mananjary - Manakara - Fianarantsoa og holdum nu afram i att ad Tulear a vestustrondinni.

Ferdin med batnum fra Nosy Varika til Mananjary var undurfogur. A einum stad opnadist skipaskurdurinn ut i sjo og baturinn okkar ruggadi til og fra i oldunum. Thad var unadslegt. Vid sigldum fram hja fjoldamorgum smathorpum thar sem faklaett folk horfdi a okkur fra strondinni. Vid maettum baedi korlum og konum og heilu fjolskyldunum sem reru um skurdinn a eintrjaningum og pirrudust ut i motorbatinn okkar fyrir ad hvolfa theim naestum thvi. Husin tharna nidurfra voru oll ur tre med palmablodum fyrir thak. Her uppi eru husin ur leir.

Mananjary var indaelisbaer vid Indlandshaf thar sem fiskimenn reru ut a oldurnar a eintrjaningum med netin sin og tryllt born leku vid okkur a strondinni. Thar fengum vid lika godan mat og eg let fletta har mitt ad haetti madagaskiskra kvenna. Eg komst tho ad thvi ad thad er erfitt fyrir litla hvita stulku eins og mig ad lita ut eins og annad en litil reifaragella med svona hargreidslu. En eg er samt odla toff og margir hrosa mer fyrir fagrar flettur.

Vid komumst liklega ekki aftur a netid fyrr en i Tulear sem verdur liklega eftir um thad bil viku.

Sael ad sinni gott folk.

Taugatrekkur

2007-01-19T07:19:00.000-08:00

Drottinn minn dyri, thetta er seinvirkt net. Taugar minar umbera ekki svona lagad. Eg fer yfirum.

Sumse: Ver erum enn a yfirbordi jardar. Hofum lent i hinum ymsustu aefintyrum undanfarna viku, sei sei ja. Medal annars forum vid med einhvurskonar fljotabati nidur 150 km langan skipaskurd asamt fjolda folks. Thar sem hvirfilbylur reid her yfir fyrir ekki allskostar longu hafdi skurdurinn lokast a einum stad og unnum vid oll hordum hondum vid ad grafa okkur i gegn um 30 metra af hardgerdum vatnajurtum og draga batinn i gegn thar sem hann hafdi festst a botninum.

Vid vorum thrjar naetur i indaelis litlu thorpi ad nafni Nosy Varika. Ver thottum afar ahugaverd i augum folks og Gulli var vinsaell medal barnanna sem endra naer.

Nu erum vid komin til storborgarinnar Fianarantsoa. Vid komum hingad med eldgamalli lest i gegn um fjoll og firnindi og var thar afar fagurt um ad litast.

Allt er sumse i orden, engin villidyr her edur omenni. Flestir meira en indaelir og jafnvel of indaelir. Thad eina sem a til ad skemma fyrir eru minar eigin taugar og otholinmaedi. Mikil threyta fylgir thvi ad vera sifellt midpunktur athyglinnar. Eg vil bara vera midpunkturinn thegar thad hentar mer, ad folk skuli ekki geta skilid thad!

Alltent. Eins og netid er her tel eg vist ad eg muni ekki stunda mikid af thvi, en reyni tho ad lata mina nanustu vita af mer vikulega.

Sael ad sinni.

PS: Thokk fyrir indaelar athugasemdir!
Nadia min kaer, eg skal med anaegju vera bitur med ther! Ekki nema thrir manudir thangad til eg mun hanga med ykkur kindunum a kaffihusi… O hvursu ljuft!

Madagaskar

2007-01-10T22:12:00.000-08:00

Vid erum komin til Madagaskar heil a hufi. Engin sjoveiki, allt likamlega heilbrigt.
Her er allt baedi aedislegt og hraedilegt eins og gengur og gerist i framandi londum. Vid erum buin ad labba um gotur hafnarborgarinnar Tamatave med ferdafelogum okkar thysku Marvin og Nilu. Allir horfa a okkur og hlaeja af thvi ad vid erum svo skrytin.
Holdum af stad sudureftir seinna i dag ef allt gengur eftir aaetlun. Veit ekki hvenaer vid komumst naest a netid.
Sem sagt, allt i standi, engar ahyggjur!

Aramotin i 3070,5 m haed

2007-01-04T01:32:00.000-08:00

Mér ber vist ad tja ykkur um hrakfarir aramotanna, en thau voru heldur skrautleg thetta arid.

Vid Gulli akvadum barasta ad skella okkur upp a haesta tindinn, Piton de Neiges, i 3070,5 m haed og horfa a fyrstu solaruppras arsins 2007 a tidinum. Thadan a madur ad geta sed yfir gjorvalla eyjuna og til hafs i allar attir. Ekki amalegt thad.

Vid logdum af stad i bitid a gamlarsdag, og ekkert svo sem i frasogur faerandi nema ad mer tokst ad tyna hjartfolgnum gemsa minum i rutunni og er eg afar sorgmaedd yfir theim missi thar sem gemsi thessi hafdi tilfinningalegt gildi fyrir mig. En svona er lifid.

Alltent. Vid vorum komin til fjallathorpsins undurfagra Cilaos (ca 1500 m haed) um hadegi, en i grennd vid thad hofdum vid gongu vora. Thad gekk likt og i sogu og vorum vid baedi stolt af thvi ad komast i fjallakofann a 4 timum (2470 m haed). Thar hofdum vid upphaflega hugsad okkur ad gista og ganga svo af stad um 3 leytid um morguninn til thess ad na solarupprasinni kl 5.

Vid Gulli vorum tho i svo ofurmiklu studi eftir thetta 4 tima labb ad vid akvadum barasta ad drifa thetta af og tjalda uppi a tindinum. Thad var tha sem hrakfarirnar byrjudu. Vesalings Gulli vard fljott threyttur og get eg med vissu sagt ad thetta hei verid i fyrsta skipti sem eg hafi verid spraekari en hann. Eg var olm i ad halda afram thratt fyrir rigningu og thoku og thannig heldum vid afram oviss um orlog okkar.

Eftir eilitlar ahyggjur af vedurfarinu gengum vid skyndilega upp ur thokunni og vard tha allt svo ofurfagurt a ad lita. Vid gengum i urd og grjoti og thad var virkilega alveg eins og a Islandi. Tunglid var naestum fullt og eg er viss um ad thad var allt krokkt af alfum tharna og hof eg tha upp raust mina og song aramotakvaedi i miklum ham. Thessi stund var toppurinn a aramotunum fyrir mer.

Eftir thetta for odum ad dimma og tokum vid upp vasaljos vor og gengum sidasta spolinn i svartamyrkri. Var afar draugalegt um ad litast. Ekki bra betur vid en svo ad loksins er vid komum a tindinn var aftur komid illvidri og tjoldudum vid i rigningu og roki og myrkri. Mer leid likt og thatttakanda i survivors. Vid thurftum ad halda tjaldinu nidri med grjoti og vorum vid rennandi blaut og kold.

A midnaetti svafum vid baedi vaerum svefni eftir ad hafa hlaupid upp a haesta punktinn i eina minutu thadan sem vid saum ljos fra nokkrum baejum i kring um okkur.

Er vid voknudum arla morguns 1. januar 2007 i taeplega 3070 m haed yfir sjavarmali gerdum vid okkur grein fyrir ad vid vorum inni i risavoxnu skyji. Ekki var nokkurt utsyni ad sja eftir thessa gifurlegu gongu okkar. Orfa tjold voru a tindinum auk okkar en ekki salu ad sja. Ver heldum til i tjaldinu thangad til kl 11 en thokan var alltaf jafnthett thannig ad vid akvadum ad halda aftur nidur blaut og hrakin.

Er i fjallakofann var komid vorum vid svo blaut og rigningin svo mikil ad vid akvadum ad dvelja i kofanum i eina nott a medan vid og vedrid myndum thorna. Um kveldid hofust thrumur og eldingar svo miklar ad aldregi hofdum vid sed annad eins.

Morguninn eftir hafdi rigningin enn versnad. Vid klaeddum okkur i blaut fotin og heldum nidur til Cilaos. Thad var afar blaut ganga thar sem gongustigurinn hafdi tekid a sig mynd laekjar og fossa. Eg var alveg uppgefin loksins er vid komumst nidur.

Vid hukkudum far til Cilaos, og thad var o svo indaelt ad komast a rutustodina og eiga ekkert eftir nema ferdina heim. Thad var tha sem eg uppgotvadi ad eg hafdi gleymt hinum forlata gonguskom vid fjallsraeturnar og thurfti eg ad skundast a sandolunum minum til baka til ad saekja tha. Sem betur fer tok indaelisfjolskylda mig upp i og skutladi mer fram og til baka.

Vid komumst heim heilu a holdnu og voru thetta eftir allt saman hin indaelustu aramot.

PS: Myndirnar sem eg setti inn eru hér. Thaer eru ekki fra aramotunum.

Eg thakka fyrir allar indaelu myndirnar sem eg hef fengid sendar og jola- og aramotakvedjurnar einnig.

Blogg til að blogga eitthvað

2006-12-30T04:51:00.000-08:00

Vesalings ég hef verið eilítið lasin undanfarið. Ég ákvað með sjálfri mér að gleyma ekki uppruna mínum og fá kvef og hálsbólgu eins og heima hjá mér. Veikindi þessi hafa resúlterað í enn meiri leti en ella, og göngurnar gífurlegu sem við ætluðum að takast á við fyrir brottför okkar hafa skipst út fyrir sjónvarpsgláp og svefn fram eftir degi. Við erum þó alltént búin að leigja bíl frá og með örðum janúar og ætlum þá að drífa okkur í smá rúnt um eyjuna.

Svo erum við búin að eyða endalausum tíma í að hugsa um hvað við gætum hugsanlega tekið okkur fyrir hendur um áramótin en eigum erfitt með að komast að niðurstöðu. Endar líklegast með strandarpartýi.

Það var áhugavert um jólin að á miðnætti byrjuðu eyjaskeggjar að skjóta upp flugeldum sem óðir væru. Það var indælt. Það er enn verið að selja flugelda þannig að ég býst við að það sama taki við um áramótin. Hvílíkt og annað eins.

Ég er nú að setja inn myndir ykkur til yndisauka. Kíkið á þær vinir mínir kærir.

HALLO!

2006-12-26T11:59:00.000-08:00

Jaeja gott folk.
Eg nenni ekki ad tja mig um jolin thvi nu thegar hef eg gert of mikid af thvi.
Ver hofum thad alltent indaelt og sunnudagkveldinu eyddum ver med skiptinemavesalingum ad heimili voru. Thar var haldin veigamikil veisla og var Gulli i eldhusinu i 8 tima ad sja um ketid og mondlugrautinn og allt hitt sem hann eldadi, en eg bjo til salat og lagdi a bord. Thetta er verkaskipting ad minu skapi.
Alltent. Nu er bokasafnid lokad thannig ad vid erum litid sem ekkert a netinu.
Forum ad snorkla um daginn og litill fiskur beit mig i hendina. Thad var indaelt.
Nu er eg i afmaelisveislu uppi a studentagordum.
Bless.

Ligga ligga lái!

2006-12-18T03:58:00.000-08:00

Ég á líka miða fram og til baka til Madagaskar, ekki þið, ligga ligga lái!

Ferðaplanið svo gott sem komið: Ferjan til Madagaskar 8. janúar, tvær nætur á leiðinni þangað. Höngum þar í tvo mánuði, gott að gefa sér góðan tíma í þetta stóra og fjölbreytta land. Kíkjum máske til smáeyjarinnar Mayotte ef við finnum ódýrt far þangað. Komum aftur hingað með ferjunni 9. mars.

Svo stefnum við á að eyða tveimur vikum á Indlandshafseyjunum Máritíus og Rodriguez áður en við höldum heim til hinnar köldu Evrópu.

Meginland Afríku bíður betri tíma. Maður þarf víst að hugsa skynsamlega af og til. Ekki væri nú gaman að koma heim stórskuldugur, eða hvað?

Í dag er HEITT. Gífurlega. En það er samt indælt. Við erum búin að vera að stússast út um allan bæ og svei mér þá ef Saint-Denis er ekki að verða fegurri í augum mínum.

Við héldum eitt stykki teiti heima hjá okkur á fimmtudagskveldið og vorum í feiknastuði til kl 7 um morguninn. Það aftraði okkur þó ekki frá því að rífa oss upp klukkan 7 á laugardagsmorguninn og skella okkur suður til Saint-Pierre þar sem við fórum á markað og fjárfestum í dýrindis ávöxtum. Letchi, ástríðualdini og mangói sem við nærðumst á niður við sjó. Ég er nú skaðbrunnin eftir alla þessa útiveru.

Sjóðheit kveðja frá sveittum Katli.

Æfintýr úr hversdagsleikanum

2006-12-14T04:02:00.000-08:00

Í nótt komum við seint heim eftir teiti á stúdentagörðunum. Gulli hóf eldunarmennsku en ég hélt til salernis. Ekki brá þá betur við en svo að ég var vör við hreyfingu við fætur mér og brá mér mjög. Rak ég upp skerandi gól slíkt sem ei hefur áður heyrst úr mínum barka. Er ég leit niður brá mér enn meir í brún því þar var mætt slanga nokkur. Hingað til höfum við einungis borið augum eðlur og kakkalakka í híbýlum vorum og eigi hafði ég áður séð slíkt skriðdýr nema lokað inni í búri þannig að ég gólaði enn á ný. Alltaf kem ég sjálfri mér á óvart. Gulli kom þjótandi, og slangan liðaðist fram og undir sófa. Hún var svo sem ekki stór, þetta grey. Ekki lengri en 30 cm og bara nokkuð krúttleg eftir að maður var búinn að jafna sig eftir gólin. Stuttu seinna kom hún aftur fram en skaust hún þá inn í herbergi til okkar og leist okkur ekki á blikuna. Við eyddum langri stund í að koma slöngunni út og tókst það að lokum. Hún komst óslösuð út í frelsið.

Alltaf er nú gaman að lenda í æfintýrum.

Letidýrð

2006-12-11T06:06:00.000-08:00

Hæ hæ!

Allt er svo ofurrólegt og indælt núna. Ég er greinilega loksins farin ad ná hæfileikum Gulla í að njóta letinnar. Við förum aldrei framúr fyrr en eftir hádegi og erum þá barasta í einhverju letidútli fram eftir degi. Við erum reyndar eilítið aktívari á kvöldin og göngum þá oftar en ekki alla leið niður í bæ, sem er um klukkutíma labb. Þar má kíkja í kvikmyndahús, billjarð eður tónleika, og borða dýrindis kebab og kúluís. Já, það er víst um að gera að leyfa sér þetta einu sinni á æfinni, sei sei já.

Nú er ég of löt til að tjá mig meir.

Ketill

Kate Bush

2006-12-05T05:13:00.000-08:00

Um daginn vaknaði ég árla morguns við það að mér heyrðist ruslabíllinn standa fyrir utan hjá okkur. Mundi ég þá eftir því svefndrukkin að það var rusladagur og að ég hafði gleymt að setja ruslatunnuna út fyrir hliðið. Velti ég því fyrir mér um stund hvort ég nennti að standa í því, en rann þá á mig svefn og dreymdi mig það sem hér fer á eftir:

Ég fór á fætur til að fara út með tunnuna. Fyrir utan húsið beið Kate Bush mín í allri sinni dýrð og fegurð. Hún rúllaði til mín ruslatunnuni á listrænan máta og fyrr en varði dönsuðum við saman listrænan dans sem fólst í því að rúlla tunnunni á milli okkar.

Þetta var hinn indælasti draumur. Ég komst ekki að því fyrr en um kvöldið að ég hafði ruglast á dögum og að ekki væri von á ruslabílnum fyrr en morguninn eftir. Hvílík einskær heppni að þessi misskilningur varð sem leiddi til þess að Kate Bush dansaði við mig í draumi.

Je suis libre!

2006-11-30T02:34:00.000-08:00

Frjals sem fuglinn, ja!

Hefi eg nu skilad af mer minni fyrstu og liklega sidustu ritgerd ritadri a franska tungu. Ritgerdarafskraemi sem eg hefdi aldrei latid ur hondum minum i thessu astandi nema einmitt fyrir tilstilli thess ad thad var a fronsku og eg er utlendingur sem kemst upp med ad skrifa lelegar ritgerdir a fronsku.

Thar med er skolagongu minni a La Réunion lokid, ef fra eru taldir nokkrir timar i arabisku sem okkur er frjalst ad maeta i hofum ver ahuga a thvi.

Solin skin og svitinn drypur. Lifid er fagurt en einnig ljott. Thannig er thad avallt.

Hvad skal nu gjort? Haldid til mots vid eldgosid hinum megin a eyjunni og thad skodad i skjoli naetur? Farid i strandarferd til ad jafna brunkurendurnar a fotunum eftir sandalana? Gengid um gotur Saint Denis og spiladur billjard og etinn is sem endranaer?

Thad skiptir ekki mali thvi allt er jafngott thegar madur hefur astvin sinn innan handar.

Kruttlegt? Ja.

æ æ æ æ

2006-11-27T05:30:00.000-08:00

Lífið er undarlegt, það segi ég og skrifa. Ég hef verið í krónísku "æ æ æ æ" skapi síðan í sumar og finn ég öngva skýringu á því. Það lýsir sér í því að ég upplifi óútskýranlegar tilfinningar um lífið og veröldina, og fæ ég útrás með því að dæsa "æ æ æ æ æ".

Æ æ æ æ, þetta er svo undarlega undarlegt. Hér er ég, en ekki þar, en samt bráðum þar og út um allt og svo bara aftur þar sem samt er hér. Nei, ég skil þetta ekki heldur.

Arabískupróf nr. 2 á morgun. Við Gulli, sem er kærasti minn og hangsfélagi höfum hangið á bókasafninu í allan dag að læra. Erum vér ekki dugleg? Ritgerð hvílir á öxlum mínum sem skila þarf á fimmtudaginn, en ég er ekkert að stressa mig á því. Ég er of upptekin af því að upplifa "æ æ æ æ".

Er að ljúka við að setja inn myndir frá síðustu göngu. Þær eru afar indaelar.

Gulli er búinn að vera ódla duglegur að taka til og allt er svo unaðslega snyrtilegt hjá okkur núna. Það hefur góð áhrif á sálarlífið. Hver veit nema ég taki mér þetta til fyrirmyndar í framtíðinni.

Slæmt í lífi voru: Kakkalakkar og moskítóflugur. Það má útrýma þessu fyrir mér.

Biturleiki edur jakvaedni???

2006-11-22T03:33:00.000-08:00

"Tharna thekki eg thig!" segja sumir, "Vera jakvaed!!!" segja hinir. Thad er spurning.

Thad eina sem eg get sagt er thad ad bloggsida thessi er skopud til thess ad faera folki frettir af mer, en eg get ekki lofad ad eg geti alltaf verid hreinskilin med biturleika minn a henni. Eftir allt saman vil eg ekki hraeda folk i burtu fra mer.

En thid hin sem skiljid mig... Hafid ekki ahyggjur, eg mun aldrei lata jakvaednina na fullum tokum a mer.

Dagurinn i gaer kom mer tho a ovart og sannar thad ad lifid er stundum svo undur audvelt. Thurfti ad skrifa grein fyrir Hugsandi OG laera fyrir prof, og hafdi ad sjalfsogdu sed sjalfa mig fyrir mer i taugahrugu og oskrandi a allt og alla, en hvad haldidi? Eg barasta settist fyrir framan tolvuskjainn sallaroleg og greinin barasta flaeddi fram ur fingurgomum minum. Kikid a hana, hun er mognud. Ja, og profid var svo bara skitur a priki, ekkert mal ad redda ser i gegn um thad...

Um helgina logdum vid skotuhjuin upp i langferd med thremur Thjodverjaskjatum, enda erum vid ordin Thjodverjasleikjur miklar. Ver toltum um fjoll og firnindi til thess ad skoda nokkra magnada stadi, en thvi midur var of skyjad til thess ad vid saejum nokkurn skapadan hlut. Eilitill bommer thar, thar sem vid gengum samtals taepa 30 km og thad reyndi orlitid a blessadar bifurnar.

Thad versta vid thetta er thad ad madur getur ekki bara verid odla duglegur og labbad einhverja 30 km og verid ad drepa sig a thvi, nei nei, aetli madur ad komast i form tharf madur ad hreyfa sig oft i viku, og thad er meir en eg get lagt a mig. En hvur veit. Thegar Afrikuferdin hefst verdum vid a stanslausum faraldsfaeti i einhverja 3 manudi, thannig ad vid komum maske mossud heim.

Er annars buin ad setja inn nokkrar gerpalegar myndir ur hversdagsleika okkar her, ef thid hafid ahuga a ad sja hvad vid erum solbrun og flott i badfotunum okkar kikid endilega! Svo set eg inn myndirnar ur fjallgongunni sem fyrst ykkur til unadsauka.

Ad heiman faer madur frettir af snjoskoflum og jolaundirbuningi. Her hitnar sifellt, en eg thakka fyrir hvern skyjadan dag sem okkur hlotnast. I verslunarmidstodum er buid ad hengja upp jolaskraut, en thad er bara hlaegilegt i thessu samhengi.

Jaeja vaenur minar og vaenar.
Njotid ykkar.

O nei...

2006-11-15T04:17:00.000-08:00

Hvad er ad gjorast? Profin eru byrjud, onnin er ad klarast, dvolinni er ad ljuka, og eg er ekki enn buin ad kafa eda surfa eda skoda meir en svona 7% af thessari eyju...!!! Eg kjuklingadist ut ur klettaklifrinu, beiladi a ollum ahugaverdu masterkursunum sem mer stodu til boda, nennti ekki ad vera i studi og kynnast folki... Hvur arinn, og nu er thetta bratt buid og eg til hvurs var thetta? Erasmusonnin gifurlega var ekkert nema hversdagsleiki a sudurhveli jardar.

Svona getur nu verid gaman ad hugsa neikvaett. Eg geri mikid af thvi.

Ja, annars er thetta stadreynd. Onnin lidur nu undir lok, en thad goda er ad tha faer madur almennilegan tima til ad skoda sig um i desember og hvur veit nema madur skelli ser tha a brimbretti eda kafi medal skrautlegra fiska? Thad er ad segja ef eg nenni ad rifa mig upp og vera aktif einu sinni a minni vesaelu aevi.

Liklega er best ad haetta ad tala i gatum um framtid vora her a sudurhnetti. Thad er ykkur eflaust ljost ad ver munum leggja upp i ferdalag eftir jol. Madagaskar bidur okkar med ollum sinum skondnu opum og trjafloru. Ekki hef eg tho tjad ollum ad eg hyggst ekki hanga vid haskolann her a naestu onn. Vid Gullmundur turtildufa munum fljuga a vaengjum astarinnar til mots vid fleiri lond i Afriku thar sem ver munum ganga til lids vid villimenn og mannaetur. Thad er alltent planid eins og stendur.

Um sidustu helgi gerdumst ver tho turistar og forum a strond. Barum Jimmy Cliff augum a tonleikum a laugardagskveldinu og heldum svo til mots vid strandparty a svartri strond. Eg badadi mig i trylltum oldum en Gulli la i skugga trjanna og bar sig illa. Min skodun er su ad hann minnki eilitid ahuga sinn a aromatiserudu rommi, en um helgina neytti hann thess sukkuladi- og bananablondudu.

Ver hofum keypt hundamat handa felogum okkar i hverfinu. Ver erum svog miklir dyravinir.

Hvad er ad gjorast?

2006-11-09T06:26:00.000-08:00

Hvad vardar oskir ykkar um fleiri myndir verdur einhvurt lat a theim thar sem myndavelin lenti i alvarlegu slysi. Andreas felagi vor hafdi fengid hana til afnota til ad taka upp myndbond, en ekki bra tha betur vid en svo ad hann settist ofan a hana og braut skjainn. Nu bidur hann thess ad nyr skjar verdi sendur hingad fra Evropu svo hann geti baett fyrir thennan skada. Hann hefir tho lanad oss sina eigin myndavel svo ad maske faid thid aunhvurjar myndir eftir helgi.

Hvad get eg sagt ykkur, aumu mannkindur sem lifid fyrir nyjar bloggfaerslur?

A Reunion eru akaflega kruttlegir litir fuglar. Their eru af hinum ymsu tegundum og allir mun minni en snjotittlingarnir heima. GNO, their eru svoooo saetir. Their eru vissulega thad kruttlegasta vid thennan stad. Ein fuglategundin ber af, thar sem hun er fagurraud ad lit, en mer thykja tho hinir hversdagslegu kruttlegri bara af thvi ad their eru svo hversdagslegir.

Hvad er ad fretta af nami minu her, spyrjid thid maske? Jah, eg sem hafdi aetlad mer ad laera reiprennandi kreolsku verd vist ad vera raunsae og lata af theim draumi. Ekki ad thetta se flokid tungumal, thad er afar likt fronsku og malfraedin er mun einfaldari. Astaedan fyrir thvi ad eg tel mig ekki eiga moguleika a ad laera thad er su ad their fau kreolar sem eg tala eitthvad vid tala ad sjalfsogdu vid mig a fronsku thar sem eg er ju utlendingur. Og thar sem samskiptin eru thetta litil thykir mer til litils ad vera ad reyna ad stama mig eitthvad afram a kreolsku thar sem franskan min er barasta ad na nokkud godu flaedi nuordid. Hvad vardar kreolskutimana upp i haskola tha eru their omurlegir. Kennarinn talar vid oss likt og leikskolaborn edur hvolpa, og i heila onn hefur hann sagt soguna um "Litla Jon og skrimslid" i hverri einustu viku. Profid i naestu viku verdur ur thessari sogu... Hmmmmm.... hvernig aetli manni muni ganga?

Svo var eg ad koma ur profi ur skyldukursi nokkrum fyrir skiptinema. Profi sem eg vissi einhverra hluta vegna ekki af fyrr en eg var maett i timann i dag. Eg fekk engu ad sidur 19 af 20 vegna thess ad kennarinn elskar Islendinga og greinilega utlendinga yfir hofud, thar sem allir virdast hafa fengid 18 eda 19 an thess ad hann hafi einu sinni litid yfir profin. (Profid snerist um thad ad skrifa hvad manni thaetti La Reunion aedisleg). Thessi kennari er sjuklegur a olysanlegan hatt. I timum hja honum faum vid ad laera lifsspeki hans um ad lifd se gjof og ad vid seum oll bornin hans og ad vid thurfum ekkert ad laera, bara njota thess ad vera a La Réunion.

Annars eru nu ekki allir timarnir svona hraedilegir. Eg er til daemis alveg ad laera slatta i fronsku fyrir utlendinga og arabisku, en thad er kannski ekki mikil mannfraedi i thvi. Svo hefur ekki verid neitt ad laera heima i allt haust thannig ad eg er gjorsamlega ad letast nidur. Sem er svo sem indaelt.

En nu lidur ad lokum thessarar annar og taka tha vonandi vid einhvurjar indaelar ferdir um eynna og svo eftir aramot holdum ver hedan brott til mots vid fleiri aefintyr.

Mér thykir vaent um ykkur.

JAH rastafari

2006-11-06T03:03:00.000-08:00

Afsakid leti mina vid blokun.
Her gengur lifid sinn vanagang, sem thydir simpsonsglap og billjardspil, hangs i haskolanum og leti i fleti.
I gaer forum vid Gulli reyndar a minningarathofn keisara vors Haile Selasse Jah Rast Afar I, eda hvad sem hann het karlgreyid. Thad var athyglisvert. Rastafarar bordu bumbur, sungu salma og badu til Jah. "JAH!!! rastafari..." Ver fengum okeypis graenmetisfaedi ad eta, lagum i grasi og hnikktum til hnokkum vorum i takt vid gripandi bumbuslattinn.
I sidustu viku forum vid i skogarferd i einhvurn gard ad nafni Forestia, en thar bydst folki upp a ad leysa ymsar thrautir i 15 m haed yfir jordu, i hinum ymsu trjam. Agaet leid til ad losna vid lofthraedslu ad kasta ser ur thessari haed og sveifla ser i kodlum likt og Jane apasystir og maki hennar.
Svo fundum vid litinn kettlingaranga a heimferd okkar fra billjardspili a fostudagskveldid. Vesalingurinn var aleinn a vappi og vildi endilega koma med okkur heim. Gulli sem thykist ekki vera kattarvinur tok astfostri vid thetta litla gerpi. Vid gafum honum smjor og fiskifingur og bjuggum um hann i bakgardinum. Ekki bra tho betur vid en svo ad hann var horfinn a braut daginn eftir og enginn virdist vita hvad vard um hann. Undarlegt tho, thar sem sonur Fru Lau Tai hafdi einmitt verid settur i ad thrifa bakgardinn thennan morgun og hafdi hann einnig "thrifid" burt kattarfletid, thorparinn sa. En forum ekki nanar ut i thad.
Vid erum ad fara i arabiskuprof i kveld. Hofum setid sveitt vid ad laera dagana og tolurnar og ymislegt fleira. Thetta er farid ad verda gifurlega anaegjulegt nuna eftir ad madur er farinn ad geta lesid og skrifad thetta framandi tungumal.
Alltent, vona ad thessi aumi blokur hafi faert ykkur gledi.
Saelinu!

Fleiri myndir!

2006-10-26T04:51:00.000-07:00

Jæja gott fólk, þá hef ég sett inn myndir frá ævintýrum okkar síðustu helgi/viku. Þess má geta að Guðlaugur á allan heiður af þessum myndum, nema þeim örfáu sem eru af honum.
Alltént, njótið vel.

Garpar

2006-10-25T05:13:00.000-07:00

Saelinu.
Nennti ekki ad hanga i fronskutima thar sem thad eina sem eg fekk ut ur honum var svefn fram a bordid. Helt thadan brott i ovissu um hvurt skyldi haldid, keypti mer pizzu sem mig langadi ekki i og situr hun sveitt og halfetin mer vid hlid. Pikka eg nu med halfum huga a lyklabord med solbrunum handleggjum minum umvafin nordalegu andrumslofti a studenta hangs pleisinu.
Annars tokum vid Gulli okkur til fyrir helgina og keyptum okkur hid agaetasta tjald sem vid svafum svo i 4 naetur uppi a fjollum. Hver hefdi buist vid thvi eftir tholraunina sidustu helgi ad eg myndi labba samtals ca 10 tima einungis viku sidar? Ekki eg. En thad var undurfagurt uppi i Cirque de Mafate og eg er svo stolt af okkur letingjunum fyrir allt labbid. Set inn myndir sem fyrst.
Tilefnid ad labbinu var hinn arlega tonlistarhatid Mizikapan eda hvad sem hun heitir. Hun fer fram i fjallasal Mafate undir stjornubjortum himni. Ekki slaemt thad. Annars virdist sem eg se alvarlega ad roast nidur thar sem eg naut min mun betur i fjallgongum og sofandi i tjaldinu heldur en vid djamm og drykkju. Eg er ad verda eitthvad akaflega ofelagslynd en thad er svo sem agaett svona af og til.
Nu er "loksins" farid ad hitna i vedri og sumarid ad koma. Thad var eitthvad ad lata a ser standa og svalir vindar ad blasa langt fram eftir oktober, en nu er madur "loksins" farinn ad svitna almennilega jafnt utandyra sem innan. Verd ad jata ad eg kunni agaetlega vid vetrarvedrid herna en thad er vist ekki mikid haegt ad gera vid thessu og ekki er eg von ad kvarta yfir vedrinu, sussubia.
Hvad get eg svo sagt ykkur i frettum... eflaust eitthvad storfenglegt... Jap, vid erum buin ad boka ferd med batnum til Madagaskar 8.januar. Segi betur fra theim aformum sidar.
Sakna ykkar verulega.

Gangan mikla

2006-10-16T07:51:00.000-07:00

Nú situr Gulli mér við hlið og glottir sökum þess að í gær æmti ég og skræmti sökum verkja í hnjám mínum og tám. Þá sagði hann mér ad hugsa hvursu gaman yrði að blogga um þessa reynslu og tjáði ég honum þá að halda sér saman. Við lögðum sumsé upp í göngu um helgina skipulagða af háskólanum með sjö öðrum stúdentum og taugaóstyrkum leiðsögumanni. Vér gengum upp í 2277 m hæð og samtals rúma 22 km upp og niður illar hæðir. Auk þess bárum vér á bökum vorum þungar byrgðir af vistum. Vér sváfum í tjaldi um nóttina og allt var ákaflega náttúrulegt og indælt. Helst þótti mér við þó fara hratt yfir og hélt ég undir lokin að ég myndi ekki lifa förina af og táraðist sökum þess.
Við höfum átt bágt með hreyfingar í dag sökum gífurlegra harðsperrna, en við dröttuðumst þó út úr húsi seint og síðarmeir.
Eg hefi opnad myndasidu ykkur til heidurs a: http://ketilsen.shutterfly.com Thaer eru magnadar.
Nenni ekki að skrifa meir.
Kétill

Æfintýraleg helgi

2006-10-09T06:57:00.000-07:00

Erum heil á höldnu á háskólabókasafninu.
Um helgina lentum vér í úrhellisrigningu á brimbrettafestivalnum, sem vart var brimbrettafestivall þar sem brimbrettakeppninni var aflýst sökum veðurs. Hins vegar var ágætis stemmning þar á föstudagskveldinu þrátt fyrir að aðeins hafi þótt eitthvað varið í eitt tónlistaratriði. Þar var alskeggjaður og slefandi karlfauskur á selló í aðalhlutverki, en hljóðfæri hans var tengt við effekt nokkurn og spilaði hann ekkert nem harðasta metal rokk og paunk á milli þess sem hann svelgdi í sig bjór og hellti yfir höfuð sér. Félagi hans var snoppufríður leiklistarnáungi sem söng og tjáði sig á milli laga.
Alltént. Við vorum heppin með að rigningin skyldi ekki láta sjá sig fyrr en á laugardagsmorgninum þar sem við sváfum undir berum himni. Vér hröktumst til Saint Pierre, en þangað höfðu tónleikar laugardagskveldsins verid fluttir. Þeir voru með besta móti og félagsskapur vor einnig, en hann samanstóð af ítölskum og þýskum skiptinemum, öllum hinum beztu skinnum.
Morgunsárið var sársaukafullt í kuldanum á rútustöðinni, en vér erum sumsé komin heim heilu á höldnu en skundum nú í arabískutíma.
Assalamu ahaleikum.

Hvad skal sagt?

2006-10-04T04:47:00.000-07:00

Afsakid fjarveru mina fra bloggi thessu. Hefdi svo sem getad sagt mer thad sjalf ad thetta yrdi dautt blogg.
En alltent. Vér Gulli lifum enn og hraerumst i thessu menningarblandada samfélagi og thad er allt gott og blessad. Thad er akaflega mikid drasl i herberginu okkar auk thess sem Gulla tokst ad brjota rumid (sem var hvort sem er allt of litid fyrir hann), thannnig ad vid sofum a dynum a golfinu. Ver hofum fjarfest i viftu nokkurri sem er med mikil olaeti en mér thykir samt vaent um hana. Thad skrida litlar edlur upp um alla veggi og moskitoflugurnar eru astfangnar af mer sem endranaer.
Um helgina aetlum ver sudur a boginn til mots vid einhvurskonar brimbrettatonlistarhatid. Thad verdur eflaust ahugavert. Ymsar hljomsveitir munu thar spila og brimbrettafolk spreita sig edur spreyta.
Ver erum brun og fogur og indael. Timinn flygur a gifurlegum hrada. Thad er kominn oktober og eg er barasta ekki buin ad skoda nema svona 2,7% af thessari ey.
Er komin a einhvurskonar sirkusnàmskeid à vegum hàskolans. Fyrsti timinn var a fostudaginn og thar fimleikadist ég af miklum mod. Thad var gaman ad endurupplifa thad. Verd maske ordin jafnlidug og eg var thegar eg var 14 ara thegar eg sny aftur heim.
Klettaklifrid var ekki jafnskemmtilegt. Eg veit ekki hvad kom yfir mig en einhverra hluta vegna fylltist eg panik og hraedslu og thordi ekki upp nema orfaa metra. En eg mun ekki gefast upp.
Alltent, eg oska ykkur alls hins besta og sendi hjartans kvedjur.

Fagurt er lifid.

2006-09-25T01:45:00.000-07:00

O fagra jord, o fagri heimur, o fagra lif... O hvursu fritt ad sja hvurnin blomhnappar opnast thegar solin kyssir vanga theirra...
Thid stulkur sem vaentud thess ad fa upp ur mer aunhvurn arans biturleika og ohamingju verdur ekki ad osk ykkar, thvi allt er svo undurfagurt og indaelt. O ja, o ja.
Hvad hofum ver haft svo gifurlegt fyrir stafni ad ekki hefur gefist timi til frettaflutnings til heimahaganna? Jah, stort er spurt. I raun geri eg mer ekki grein fyrir thvi thar sem dagar og naetur blandast saman i eina hamingjusama harmoniu. Ver hofum tho alltent haldid ut ur husi og farid a eitt stykki tonleika i naesta bae, sem endudu med aunhvurju folki lengst uppi i sveit. Svo forum ver nidri bae a fostudagskveldid og lentum a aunhverju teknokveldi. Eg akvad bara ad stiga nokkur tryllt dansspor, thar sem thad er ekki oft sem manni bydst taekifaeri til thess ad hoppa um og skoppa vid tofrandi teknotona.
Annars hofum ver gjort mikid af thvi ad sofa eins langt frameftir og ver getum. Thad gengur vel thar sem eg er einungis i timum eftir hadegi. En nu er eg buin ad skra mig i klettaklifur og er ad fara ad koma mer i ad skra mig i aunhvurn utivistarklubb og fleira, thannig ad thad verdur meira um athafnir bradlega.
Hvad get eg svo sem sagt til ad gledja ykkur? Eg veit ekki.
Katla

Solbruni og arabiska.

2006-09-19T02:57:00.000-07:00

Afsakid langa fjarveru mina. Tilvonandi magkona min hefur rett fyrir ser, um leid og Gulli steig ut ur flugvelinni handjarnadi hann mig og hefur haldid mer fanginni sidan tha.
Hann kom tho alltent med lifid med ser blessadur drengurinn, og vid hofum gjort margt indaelt saman. Um helgina skelltum vid okkur a bilaleigubil upp a fjoll og forum i fimm og halfs tima gongu upp ad eldfjallinu og saum eldgos nokkud. Nu erum vid alveg gifurlega solbrunnin og saet.
Svo erum vid bara buin ad vera ad horfa a fyrstu seriuna af Lost og erum alveg farin ad lifa okkur inn i thetta her a thessari hitabeltisey.
Vid erum i timum i arabisku tvisvar i viku og eru thad ahugaverdustu timarnir sem eg er i i thessum skola.
I kveld aetlum vid ad skella oss a reggaekveld a bar nokkrum nidri bae.
Unadur.
Verid sael ad sinni.
(Kann ekki ad skipta yfir i islenskt lyklabord a appletolvu)

Tilgangur tilgangsleysisins

2006-09-11T00:58:00.000-07:00

Helgin var aevintyraleg.

Planid var ad fara med thvi sem virtust indaelir skiptinemar ad skoda eldgosid sem a ser stad um thessar mundir. Misskilningur atti ser tho stad og klukkan 5 a laugardagsmorguninn stod eg eins og kjani fyrir utan haskolann og beid eftir folki sem hafdi haldid brott daginn adur kl 17.00. Mig langadi augnablik ad bresta i grat, en komst ad theirri nidurstodu ad aedri mattarvold vaeru ad leggja a mig profraun. Thar ed eg hefi mikid vaelt yfir einmanaleika undanfarid akvad Gud ad nu skyldi ekki vaelt meir heldur skyldi eg skundast til ad bjarga mer upp a eigin spytur og njota thess.

Thannig leiddi misskilningurinn til thess ad fyrir solarpuppras var eg stodd eins mins lids i rutu a leid sudur til St-Pierre. Thar ed eg bar nyju gongubofsurnar a loppum mer akvad eg ad halda thadan til fjalla. Engar rutur fara upp ad eldfjallinu thannig ad eg stokk upp i rutu til fjallathorpsins Cilaos, og var leidin thangad med eindaemum mognud. Thadan helt eg til skitapleissins Bras Sec thar sem eg hafdi pantad mer nott a aunhvurskonar hoteli. Eilitid thotti mer einmanalegt i a thessum stad, thar ed ekkert var thar a seydi og var eg komin inn a hotel kl 18 thar sem mer thotti solin of lagt a lofti til fjallgongu. En eg nytti timann til ad spjalla vid Gulla i simann og tilraunar til ad baeta metid mitt i snake, sem adur fyrr thotti fyrir nedan virdingu mina.

Nottin var afar kold tho eg svaefi i ollum fotunum. I morgunsarid opnadi eg gluggan og blasti vid fogur fjallasyn og fuglasongur hljomadi i eyrum mer. Eg drakk te og at braud med hinni gomsaetustu papayasultu i morgunverd. Svo vigdi eg gonguskona mina. Their voru afmaelisgjof fra astkaerum modursystrum minum, ommu, afa og fraenda. Their sem mig thekkja vel vita ad eg er ekki i sem bestu formi, og thvi var eg anaegd med ad fa ad masa og blasa ein i fj0llunum. Eftir eins og halfs tima labb upp og nidur brekkur i graenum skogi kom eg skyndilega aftur nidur ad veginum, og fylltist stolti yfir frumraun minni i fjallgongu her a ey. Thaer verda vonandi mun fleiri og hyggst eg snua aftur heim sem garpur mikill.

Eg eyddi 3 timum i ad skoda Cilaos. Mer thykir magnad ad svo hatt uppi i fjollunum, svo fjarri alheiminum, skuli vera svo lifandi og skemmtileg borg/baer. Skodadi eg sunnudagsmarkadinn og fjarfesti i krukku af papayasultu, at is og labbadi um. Svo helt eg nidur fjollin med rutunni, i endalausm krusidullum og i gegnum throoooong gong.

Heimferdin var maske aevintyralegust af ollu. A sunnudogum er minna um rutuferdir og straetoarnir haetta ad ganga einkar snemma. Tok eg mid af thessu er eg kaus ad taka rutuna heim kl 15:45. Hun reyndist hins vegar full og thurfti eg ad bida i halftima eftir theirri sem helt lengri leid til Saint-Denis. Ekki nog med thad heldur lentum ver i hinni gifurlegustu umferdarteppu, og tok thad heilan klukkutima ad komast i gegn um einn skitinn bae. Er ver loksins komumst ut ur ogongunum fylltist rutan af folki.

A stoppistod einni stukku inn i rutuna pjakkar thrir a ad giska 15 ara gamlir. Toldu their sig gangstera mikla thar ed their attu i heiftarlegu rifrildi vid einhvurn fyrir utan rutuna. Rifrildid snerist um zamal, en baru their fullar lukur af theirri graenu jurt, og foru ekki leynt med thad. Thar sem slagsmal hofdu naestum brotist ut i dyrunum, var theim lokad og bilstjorinn fludi af holmi med glaepamennina litlu innanbords. Ekki hofdum ver tho keyrt lengi thegar bla blikkandi ljos umvofdu farartaeki vort og var kallad i hatolurum ad stodva rutuna. Drengurinn sem bar fenginn trod honum i tosku sina og henti henni i farangursrymid fyrir ofan sig og setti upp sakleysissvip. Hann dugdi tho ekki til thvi hann og annar felaga hans voru handsamadir.

Alltent. Heimferdinni seinkadi til muna og uti var svartamyrkur og engir straetoar heim lengur. Tok eg tha eftir haskolalegum pilti sem virtist i sama vanda og eg. Fekk hann afnot af sima minum og hringdi i felaga sinn sem sotti okkur a rutustodina og skutladi mer heim heilli a holdnu. O hvursu unadsleg heimkoma eftir langa og aevintyralega helgi.

Nu er hann Gulli minn a leid hingad. A thessari stundu situr hann i flugvel a leid til Parisar. Hvursu undursamlega unadslegt!!!

Sael og bless.

Fimmtudagur 7/9

2006-09-07T02:48:00.000-07:00

Sael veridi sem fordum.

Helst er ad fretta ad eg hefi eignast nyjan uppahaldseftirrett. Nefnist hann flamberadir bananar med is og heitri sukkuladisosu ad haetti Nico, og hef eg neytt hans undanfarin 4 kvold med sambuendum minum. AMM, AMM.

Annars hefi eg eingongu naerst a nudlum med tomatmauki sidan eg kom hingad, ef fra er talid kaninukjetid sem Lau Tai baud mer upp a um daginn. Thad er heila minum um megn ad finna upp a frumlegri eldamennsku, en eg tel ad betri helmingur minn muni sja mer fyrir fjolbreyttara mataraedi er hann kemur, blessadur drengurinn.

AE, eg er stundum svo ognareinmana. Madur er svo ut ur eitthvad og thekkir ekkert lid en allir hinir skiptinemarnir thekkjast af studentagordunum. Thetta er ekki audvelt lif frekar en nokkurn timan thegar eg a i hlut.

I gaer var einhvurskonar akaflega virdulegur skiptinemadagur. Skolastjorinn var ad tja sig heil oskop asamt tugi annarra mikilvaegra adila og thad var ekki skemmtilegt. Svo maettu ad sjalfsogdu fjolmidlar a stadinn og vildu raeda vid eina Islendinginn. Ekki nema von. En svo virdist sem eg se baeldari en fordum, auk thess sem fyrirlitning ut i fjolmidla er ordin ein af hugsjonum minum, thvi eg hafdi aungvan ahuga a ad raeda vid tha. En eg let dragast og thad var svo sem ekki svo slaemt, svo var tekin mynd af mer. Mer var stillt upp vid bleikan blomarunna og var eg bedin um ad handfjatla fingerd blomin og horfa a thau af hluttekningu. Thotti mer thad einum of mikid af hinu goda og neitadi fimm sinnum adur en eg let hafa mig ut i thetta, en tha thotti mer thad ordid svo skondid ad eg tel ad ur hafi ordid hin fagrasta ljosmynd.

Alltent vaenur minar og vaenar,
bless.

manudagskveld

2006-09-04T07:40:00.000-07:00

Thar sem uti geysar hin ogurlegasta rigning og eg hefi ekki ged i mer ad labba heim mun eg thess i stad rita her nokkrar aumkunarverdar linur.

Thad sem vér Islendingar munum avallt hafa fram yfir adrar thjodir i evropsku (og jafnvel vidara) samhengi er thad ad i hvurt skipti sem madur tjair folki um uppruna sinn fara augnabrunir thess a loft og thad segir agndofa: "Và". Thetta ytir undir mikilmennskubrjalaedi okkar Islendinga og tha serstaklega mitt thar sem eg er i edli minu mikilmennskubrjalud. Eg tel mig tho odrum Islendingum aedri og tek ekki lengur thatt i islenskri medalmennsku. Eg hefi sagt mig ur samfelaginu og lifi samkvaemt eigin reglugerd. Thess vegna sagdi eg adan ad hamborgarar og pizzur vaeru thad sem Islendingar aetu og thegar vidmaelandi minn spurdi um thjodarrettinn let eg sem eg skildi hann ekki. Eg bara nennnnnni ekki ad lata folk standa a gati yfir thvi ad ver skulum leggja okkur til munns sursada pungsa. Mer thykir thad ekkert merkilegt og sjalf hef eg einungis bragdad tha einu sinni.

Eg var sumsé ad koma ur minum fyrsta mannfraeditima her handan hafs. Nefnist kursinn "Anthropologie de La Réunion" og virdist ganga ut a thad ad kennarinn segi aevintyralegar sogur af ferdalogum sinum. Thad verdur maske ahugaverdara thegar madur fer ad na thvi adeins betur hvad hann er ad segja, en i dag var eg akaflega stolt af adlogunarhaefileikum minum thvi ad eg var svo gott sem sofnud fram a bordid. Ja, eg mun odlast BA-gradu i svefni, ef svo fer ad eg ljuki thessu nami. Ekki amalegt thad.

I gaer keypti eg mer a markadi skoskjatur endurunnar ur bildekki. Mer thottu sandalar thessir toff auk thess sem their kostudu einungis 350 kronur. En faetur minir urdu mardir og svartir. Theim likadi ekki vid ad vera alitnir bilfelgur. Thvi mun eg afram ganga um eins og afglapi i strigaskom og svitna vel.

Og rigningin uti fyrir eykst. En timinn lidur um leid. Ja, her maelist timinn i regndropum sem af himnum falla, gott folk. I rigningu sem thessari er hvur dropi einn milljonasti ur sekundubroti.

Eg elshka ykkur i raun og sannleika.

Kwé la Fé!

2006-09-03T22:59:00.000-07:00

Heil veridi og sael oll somul!
Dagsetningar a bloggi thessu eru rangar en nu er manudagur og klukkan er 10.
Loksins loksins loksins byrjar skolinn i dag! Eg er ad fara i tima i kreolsku og mannfraedi La Réunion seinni partinn i dag... unadur.
I gaer var sunnudagur. Thar sem eg hafi ekkert ad gera og engan til ad hanga med tok eg tha akvordun ad leggja upp i litla ferd. Eg tok rutuna til naesta baejar sem nefnist St-Suzanne og thadan gekk ég sem leid la i hellirigningu i gegn um sykurreysakra, 2 km leid upp ad Niagara fossi. Ja, hann nefnist svo en ber ei nafn med rentu. Thetta var svosem hinn ljufasti foss, og at eg vid hann baguette mitt adur en eg helt til baka. A theirri leid hitti eg litinn frosk sem horfdi a mig storum augum. Svo gekk eg upp ad vita nokkrum og hitti thar fyrir geitur nokkrar og kidlinga sem gloddu mig mjog. Einn kidlingurinn vildi lata halda a ser og vakti hann upp modurtilfinningu i hjarta mer.
Thessi litla ferd min vakti upp jadkvaedni i brjosti minu og i fyrsta skipti attadi eg mig a hvursu ognarstutt dvol min a thessari ey er i raun. Fullkominn timi til fronskunams og kreolsku, en Nico er nu thegar byrjadur ad kenna mer kreolsku. Hun virdist ekki vera svo flokin.
AE, svona er nu lifid indaelt a stundum og stundum ei.
Eg hefi nu opnad fyrir kommentakerfi mitt, svo ad eftir minni bestu vitund aetti hver sem er ad geta tjad sig her.
Eg sendi ykkur minar bestu kvedjur.

September hafinn.

2006-09-01T01:17:00.000-07:00

A haskolabokasafninu er ekki svo slaem stemmning. Ekki heldur i byggingu theirri er hysir mannfraedideild haskolans. Hun er a 5 haedum og a hvurri einustu er opid til hafs og madur horfir yfir borgina og blàan sjoinn. Thad er fagurt.
Annars virdist sem skolinn hefjist a manudaginn. Sumir vilja tho halda fram ad thad se i dag, adrir a midvikudaginn naestkomandi og enn adrir hinn 11. sept. Thad er spurning hverju skal tekid mark a. Mer virdist stundum sem fronsk bjùrokrasia se likt og ognarstor oskiljanleg skepna sem ollum ber ad hlyda. Tho eru undirmenn hennar bara eilitil ped sem ekkert vita og ekkert skilja, thannig ad i hvert skipti sem madur tharf ad standa i einhverju smaraedi tharf ad hringja otal simtol, standa i otal bidrodum og allir segja: "jah... eg veit ekki.... eg veit ekki... biddu, eg aetla ad hringja eitt simtal..." En allt virdist thad nu reddast a endanum.
I augnablikinu eru sambuendur minir thau Gwen og Nico lif min og yndi. Ef ekki vaeri fyrir thau vaeri eg alein i heiminum. Thau fylla lifid tilgangi med gitarspili og indaelleika. I morgun hafdi Nico fjarlaegt flettur ur hari sinu og bar hann theirra i stad storglaesilegt afro. Thad thotti mer magnad.
Annad kveld aetla eg svo ut a lifid med henni Pierrette, einni af starfsmonnum hotelsins sem eg gisti a fyrstu nottina. Jah, madur verdur vist ad finna ser eitthvad til adhefslu her.
A nottu hverri dreymir mig astvini mina a Islandi. Thad eru avallt ahugaverdir en misskemmtilegir draumar. I nott dreymdi mig hana Gunnu mina. Hun var kominn a flottan bil og keyrdi um hlustandi ymist a Bitlana eda Spice Girls. Svo var haldin veisla henni til heidurs i sundhollinni.
Annars er september hafinn. Manudurinn sem ver Gulli verdum ein heild ad nyju. Thad fyllir mig hamingju.

Miami Vice

2006-08-29T05:13:00.000-07:00

AEtla bara ad rita her orsnoggt ad eg er EKKI thunglynd i dag!
Er nebbla ad skundast i bio med indaelis folki, bornum og tengdadottur Lau-Tai. AE, ef eg aetti thau ekki ad!
Madame Lau-Tai baud mer inn til sin i dag. Hun er med skjaldbokur a svolunum og kinverska muni ut um allt auk thess sem madurinn hennar safnar bilamodelum og husid er fullt af alls kyns skondnum munum. Thau hjonin eru baedi half kinversk og half kreolsk. Unadslegt folk.
Skotuhjuin Nicolas og Gwen eru sambùendur minir. Thau eru 19 ara og eru baedi hedan af eyjunni, voru ad byrja sitt fyrsta ar i haskola, blessunirnar. Thau eru agaetur felagsskapur.
Annars er her vetur nuna. Ferskur vindur blaes a milli thess sem madur svitnar i steikjandi vetrarsolinni. Borgin er stadsett i grodursaelli hlid eda fjalli og er samastadur minn i midri brekkunni. Svo ma sja Indlandshaf fyrir nedan blatt og fullt af hakorlum. Fyrsta daginn sem eg var her var forsidufrett af brimbrettadreng sem hafdi misst handlegginn i hakarlsgin, og i gaer missti einn loppina. Thad eru sumse 2 sidan eg kom hingad fyrir viku! En hafid ekki ahyggjur, eg skal gera mitt besta til ad vara mig a theim.
Moskitoflugurnar eitrudu hafa ekki enn latid a ser kraela sokum kulda.

Alltent, sendi ykkur bestu kvedjur a thessum skyjada degi.

Angist

2006-08-28T01:18:00.000-07:00

Jahau, her er eg. Ekki ber a odru.

Full angistar geng eg um gotur Saint-Denis borgar, a hvolfi midad vid ykkur. Nokkud magnad finnst ykkur eflaust, en thad finnst mér ei. Enn um sinn finnst mér thad angistarfullt og eg sakna fosturjardar minnar saran.
Vissulega hef eg upplifad her undanfarna viku indaelar stundir. Eg hefi kynnst nokkrum indaelum Réunion-bùum. Medal annars er konan sem leigir mer, Madame Lao-Tai, med indaelasta moti og alltaf reidubuin ad hjalpa mer. Hun er litil og alltaf blamalud um augun og i gaer kom hun aftan ad mer og skellti lett a rasskinn mina thegar eg var ad vaska upp. Thad thotti mer vinalegt.
Fyrstu nottina her a landi gisti eg a Hotel Cap Vert, en thar kynntist eg lika indaelu folki sem hjalpadi mer ad finna samastadinn minn goda. Eg er mjog svo satt vid tha akvordun ad hafa leigt utan studentagardanna. Eilitid hef eg umgengist adra skiptinema og thotti mer thad ekki i frasogur faerandi. Eg hef farid med theim i tvaer strandarferdir sem var svosum ekki slaemt, en svosum ekkert i frasogur faerandi heldur. Theim thykir bara afskaplega gaman ad tala thysku og svo eru thau ad sjalfsogdu ekki nogu toff fyrir vidurstyggilegan personuleika minn. Eg at med theim a studentagordunum eitt kveldid og thar var trodfullt eldhus af brjostgodum thyskum thokkagydjum og fronskum storloxum og stemmningin eftir thvi. Ae ae ae.
Gulli kemur hingad eftir 2 vikur og tha hverfur vonandi einmanaleikinn, og svo lidur ad thvi ad skolinn byrji, tho eg hafi ekki hugmynd um hvenaer, og tha hefur madur tho alltent fastan punkt i liferni sinu her.
Alltent. Eg heiti thvi ad bloka jakvaedari faerslu naest!
Thid erud yndin min!!!